خدایا به دل خودت ٬ و به دل این مرد ٬ و به دل این مردم بینداز

 که سال آینده درحالی نماز عید فطر بخوانیم که مملکت یک رئیس جمهور حسابی دارد

نوشته پارسالم برای عید فطر را دوست دارم. و  بیش از آن٬ چیزی ندارم. الا به آنکه از سعدی مایه گذارم!

خدا همه را رحمت کند. عید شما مبارک

همسرم قبل از اینکه عکس را از صفحه مانیتور ببیند، عکس اندوه آنرا در چهره من دید و پرسید: طوری شده؟! بلافاصله عکسی از عیادت هاشمی رفسنجانی از دکتر حبیبی که از خبرگزاری فارس باز کرده بودم را نشانش دادم +. و گفت: بله؛ خوانده م. بستری ست. من هم خوانده بودم. اما دقیقا نوشته بودند:  حسن حبیبی به دلیل بیـــماری در یکی از بیمارســــتان های تهران بســـتری شد +. و آن جمله اصلا این شدتی که عکس نشان می داد را به ذهن متبادر نمی کرد:. حالت بیهوش و شرایط بسیار بد.

کســــی که این روزها با مرگ دســت و پنـجه نرم می کند، در طــول حیات ســیاسی 50 ســــاله خود و در این 30 سال بعد از انقلاب، که دارای مشاغل گوناگون نیز بود _ ازجمله 12سال معاون اول رئیس جمهور (دولت اول و دوم هاشمی و دولت اول خاتمی) _ دارای کمترین حاشیه ممکن از لحاظ اقتصادی، سیاسی، اخلاقی و ... بوده است.

البته ساختار سمت معاون اول رئیس جمهور در ایران گویا این ویژگی کار بی سروصدا و بی حاشیه را دارد، اما  حبیبی، عارف و داوودی نبود که توسط رئیس جمهور تا آن حد بالا کشیده شود و به آن سمت دست یابد و محصـــور شــرایط آن گردد. او پیش از آن نیز، از رجال اصلی و شــناخته شده انقلاب بود و می توانست مثل خیلی ها، انبوهی از جنجال های سیاسی و ابهام های اقتصادی و مالی را در کارنامه خود داشته باشد. اما همواره تواضع و تلاش برای رسیدن به اهداف متعالی و مشخص، مشی او را رقم زده است.

او از زمانی که در دهه چهل دستیار دکتر احسان نراقی بود، برخلاف رفیق و رقیب جاه طلب و پرهیاهویش (اولین رئیس جمهور ایران) فردی پرکار و بی سرو صدا بود و تا انقلاب و شورای انقلاب و مجلس خبرگان قانون اساسی _ با وجود نقش ممتاز و موثرش در تدوین قانون اساسی _ باز چنین بود و نیز تا زمان وزارت دادگستری در دولت موسوی و معاون اولی در دولت هاشمی و خاتمی.

ان شاءالله که حالاحالاها، پایان این نوشته این نباشد و نشود که :  ... روحش شاد و راهش پررهرو باد! اما ظاهرا حالش خیلی بد است. مثل اینکه یکی از نزدیکانم باشد، صمیمانه تقاضا می کنم دعایش کنید.