سینه ات گشوده باد، آنچه می رسد ورای وسع و حد طاقت است

آنکه می فرســـــتدش، آفــریدگـــــــــــار کائنات و پرمــهابت است

آنکه می رســـــاند این ماندنی کلام تازه را به جان روشـــنت

سینه ات گشوده باد، شهپر غیور عرش و حامل امانت است

کــوه گرده می نهد بر شکیب اســتوار قامتت که نشکند

نور بوسه می زند بر نشـان بازویت که شاهد نبوت است

کهکشان معرفت آسمان سینه تو را به بر کشیده است

ماه من صبور باش این هـــنوز اول تجلی و بشارت است

وحی می رسد بخوان٬ می گشایدت هزار چشـمه از درون جان

ســرفــراز می کنی تا به نام او بخوانی: عاشـقی رسالت است